|
Skyrim
Recensie, GoedGelovig.nl, 04-02-12
Het spel Skyrim laat de speler nadenken over morele grenzen en keuzes door hem of haar te laten kiezen uit twee slechte keuzes. Kies je voor de Imperials met hun orde en discipline of voor de rebellerende Stormcloaks? Kies je voor de de Imperials dan kies je voor discriminatie op grond van godsdienst. Kies je voor de rebellen dat kies je voor een racistische politiek van uitsluiting en gettovorming. Skyrim is trouw aan de complexe realiteit waarin de mens leeft en waarin het zelden duidelijk is wie nu de good guys en wie de bad guys zijn. Skyrim laat zien dat de meeste morele afwegingen niet bestaan uit het kiezen tussen wit en zwart, maar tussen verschillende grijstinten. Een waardevolle les.
 Het spel Skyrim (2011) is het vijfde deel in de beroemde Elder Scroll-serie. Producent Bethesda mengde voor deze topgame haar vorige succeshit Fallout 3 met een fantasy-thema. Het resultaat is een van de mooiste en meest uitgebreide games ooit. Behalve de main quest (de belangrijkste verhaallijn) zijn er honderden site quests die in willekeurige volgorde gespeeld kunnen worden in het grootste virtuele land dat ooit gecreëerd is: Tamriel. Voor de fijnproevers: Skyrim is een redelijk zware RPG, maar met veel elementen van een FPS dus voor een breed publiek geschikt.
Poëtische Edda
Skyrim leunt zwaar op de zogenaamde ‘poëtische Edda’, een verzameling gedichten over goden en helden, geschreven in het Oud-IJslands. De Edda vormt de bekendste en grootste bron voor de Noordse mythologie, het pantheon aan goden en andere mythische wezens uit oude religies van Noord-Europeaan. In Skyrim spelen verschillende goden een belangrijke rol. Ze hebben de neiging om zich direct om de speelwereld te bemoeien, al dan niet in de gedaante van een avatar.
Godheden
Het pantheon van Skyrim bestaat uit acht plus één god, de zogenaamde Eight (of Nine) Divinities. Er is een god van de wereld (onderverdeeld in een scheppend en vernietigend aspect), van de liefde, van oorlog, enzovoorts. Zoveel verschilt de Noordse godenwereld niet van die van bijvoorbeeld Homeros. De negende godheid Talos zorgt echter voor de nodige problemen in Tamriel, het mythische land van de Elder Scroll-games.
Imperials
De belangrijkste bevolkinsggroep in het land Tamriel dat verder bevolkt wordt door allerlei rassen mensen, elven en reptielen, zijn de Imperials. Afkomstig uit de provincie Cyrodiils is dit mensenras (of –stam, het verschil is niet heel duidelijk) zijn ze erin geslaagd om het grootste deel van Tamriel aan zich te onderwerpen. Gemodelleerd naar de Romeinse legioenen zorgen zij voor rust, orde en eenheid in Tamriel. Volgens de mythologie van de Elder Scrolls is de grote keizer van de Imperials Tiber Septimus na zijn fysieke dood opgenomen in de godenwereld, een beetje zoals Hercules dat in de Griekse mythologie ook lukte. Hij wordt door de Imperials, maar vooral ook de Nords (een ander menselijk ras) uit de provincie Skyrim aanbeden als Talos, de negende godheid.
De Grote Oorlog
Enkele decennia voor de gebeurtenissen uit Skyrim vocht het keizerrijk een langdurige oorlog (de ‘Grote Oorlog’) uit met de Thalmor (een soort elvenras) over hun beider invloedssfeer. De oorlog bracht het keizerrijk tot een bijna volledige ineenstorting die alleen voorkomen kon worden door het sluiten van het Goud-Witte Concordaat tussen mensen en elven. Behalve een voorlopige gebiedsverdeling (in het nadeel van de Imperials) betekende het concordaat ook het absolute verbod op de verering van Talos, een bittere pil voor zowel de Imperials als de Nords. Talos was niet alleen de grote keizer van Cyrodiil, maar was van Noordse afkomst.
Kiezen
Als de speler ronddwaalt door de provincie Skyrim wordt hem of haar al in het begin een fundamentele keuze aangeboden. De definitieve keuze kan uitgesteld worden (of in bepaalde gevallen zelfs helemaal ontweken), maar hangt wel als een zwaard van Damocles boven je hoofd. Je moet namelijk partij kiezen tussen het keizerlijke leger en de opstandelingen. Het keizerlijke leger is namelijk naar Skyrim gereisd om de rebellie van de Stormcloacks neer te slaan. De Stormcloacks zijn een fractie binnen het Noordse ras dat zich wil bevrijden van het keizerrijk om de verboden eredienst aan Talos weer in te stellen.
Discriminatie
Waar je als speler in eerste instantie geneigd bent sympathie te hebben voor de Stormcloaks, merk je al snel dat Ulfric Stormcloak, de aanvoerder van de opstandelingen, een eersteklas racist is. Ulfric hangt een politiek van raszuiverheid aan: Skyrim voor de Nords en alle andere volkeren kunnen ten hoogste tweederangs burgers worden, weggestopt in getto’s waar ze het mikpunt van spot en uitbuiting zijn. De speler wordt zo geconfronteerd met een keuze uit twee kwaden: onvrijheid van godsdienst (maar wel orde) en racisme (maar wel Talos), oftewel de keuze uit discriminatie op basis van geloof of van ras.
Knap
Een vrij onmogelijk keus omdat de ene vorm van discriminatie niet per definitie minder slecht is dan de andere vorm. In die zin confronteert Skyrim de speler met zijn eigen innerlijke waardehiërarchie. Ikzelf heb lang moeten nadenken voor ik één van beide kanten steunde. De keuze die ik maakte, hou ik voor me, omdat ik er nog steeds niet trots op ben. En het is wederom een knappe prestatie van Skyrim dat het spel deze emotie in de speler weet op te roepen. In die zin is Skyrim ook trouw aan de complexe realiteit waarin de mens leeft en waarin het zelden duidelijk is wie nu de good guys en wie de bad guys zijn. Skyrim laat zien dat de meeste morele afwegingen niet bestaan uit het kiezen tussen wit en zwart, maar tussen verschillende grijstinten. Een waardevolle les.
Bron: Deze recensie is verschenen op GoedGelovig.nl.
...
|
