|
‘Dit is een cadeautje van boven’
Interview, Trouw, 23-06-11
Hij twittert, blogt en geeft op de radio zijn commentaar. En dinsdagavond werd hij tijdens de Nacht van
de Theologie in de Hermitage in Amsterdam bekroond, nadat het publiek hem had gekozen tot meest
spraakmakende theoloog van Nederland. Hoe houdt cultuurtheoloog
Frank Bosman van de Universiteit
Tilburg het allemaal vol?
Goedemorgen, meneer Bosman.
Al een beetje bijgekomen van de
Nacht van de Theologie?
“Mijn vrouw en ik rollen net ons bed uit in een Amsterdams hotel. We
hebben heerlijk ontbeten en gaan zo samen een beetje door de stad lopen, nagenieten van wat er allemaal is gebeurd.”
Na de prijsuitreiking dinsdagavond werd u meteen in een taxi naar de radiostudio gebracht. U hebt toch niet per
ongeluk het beeld ‘Het hoogste woord’ in de auto achtergelaten?
“De Nacht van de Theologie was een soort Oscaruitreiking. Er zijn bekende verhalen van acteurs die aan het
eind van de avond hun beeldje zijn kwijtgeraakt in een taxi. Ik niet, ‘Het
hoogste woord’ staat hier naast me. Naast me in de taxi zat Marcel Barnard, die de Theologie Publicatieprijs heeft gewonnen voor ‘De Bijbel cultureel’. Mijn promotor Paul van Geest zag ons samen gaan, en zei: ‘Jullie lijken wel een pasgetrouwd stel, alleen de blikjes ontbreken aan de auto’.”
Even serieus. Is twitteren en bloggen voldoende om ‘meest spraakmakende theoloog’ te worden?
“Een terechte vraag. Maar als je de keuze aan het publiek laat, kan het
maar zo gebeuren dat het inderdaad voldoende blijkt te zijn. Het komt er
in zo’n verkiezing op aan dat je een achterban weet te mobiliseren. Ook
dat is een taak voor theologen. En let wel, ik ben niet uitgeroepen tot de
béste theoloog van Nederland, het
publiek vindt mij het meest spraakmakend. Dat is niet hetzelfde. Maar
ik hoop dat er wel meer meegespeeld
heeft. Ik doe dit werk al lang, en zonder kwaliteit kun je niet winnen.”
In uw dankwoord na de prijsuitreiking dankte u ‘Hem dankzij wie wij bestaan’.
“Zeker. Dat was heel bewust. Tijdens het voorbereiden van het dankwoord
vroeg ik mij af wie ik allemaal zou noemen. Ik besloot het kort te houden: mijn vrouw, natuurlijk, maar allereerst God. Elke theoloog zou als eerste God moeten bedanken. Dat wij bestaan, ja eigenlijk alles, hebben we aan Hem te danken. Dat ik de theologieprijs heb gewonnen, zie ik als pure genade, een cadeautje van boven.”
En nu? Gaat u over tot de orde van de dag of zal uw leven na deze prijs nooit meer hetzelfde zijn?
“De afgelopen dagen zijn als een
soort achtbaan geweest. Daar moet
ik nog even van bijkomen. Maar
daarna ga ik door met mijn werk:
theologie en cultuur bij elkaar brengen. Straks ga ik gewoon weer naar
de universiteit in Tilburg. Ik begreep
dat ze daar het ‘protocol huldiging’
inmiddels in gang hebben gezet.”
Bron: Dit interview is gepubliceerd in Trouw.
...
|
