|
Digitaal Emmaus
Column, Tilburg Research, 06-06-11
Het tweede decennium van de 21 e eeuw zal ongetwijfeld in bezit genomen worden door de sociale media. In 'web 2.0' zijn de traditionele rollen van zender en ontvanger aan de wandel. Overal zijn websites te vinden waar 'gewone mensen' informatie kunnen achterlaten en/of op elkaar kunnen reageren: YouTube, LinkedIn, Facebook, Hyves, Twitter, Flickr, de lijst lijkt oneindig.
Gesprekken
 Voor de twitterende theoloog die ik ben, betekenen al die sociale media speeltuin en werkbureau tegelijk. Ik communiceer met een steeds groeiende groep mensen over het theologisch onderzoek dat ik aan de FKT doe, over Hugo Ball, de 'koning van Dada'. Ik krijg reacties op wetenschappelijke en populariserende artikelen en blogs over spiritualiteit in combinatie met films als Tron Legacy en videogames als Fallout3. Ik analyseer samen met de crowd mijn media-optredens over de katholieke kerk en de verhouding kerk-staat. Het is fun, maar ik bereik er mensen mee die normaal gesproken niets met de theologie of de FKT te maken zouden hebben.
Betrouwbaarheid
Het allergrootste 'probleem' van de sociale media is natuurlijk de betrouwbaarheid van de aangeboden informatie. Als alles door iedereen op elk moment kan worden aangevuld, verbeterd (of verslechterd) of verwijderd, wie garandeert de 'onschuldige' surfer dan de aangetroffen informatie betrouwbaar is? De digitale optimisten zweren bij de wisdom of the crowd, en wijzen dan op het succes van bijvoorbeeld Wikipedia. Verschillende onderzoeken tonen aan dat de betrouwbaarheid van de meeste lemma's in deze online encyclopedie in kwaliteit niet onderdoen voor vergelijkbare offline projecten met een onafhankelijke, wetenschappelijke redactie. De digitale pessimisten (of realisten?) wijzen erop dat dit misschien met Wikipedia met zijn miljarden bezoekers waar is, maar toch zeker niet voor de 'reaguursels' onder het zoveelste weblogje.
Lucepedia.nl
In mijn werk voor de FKT probeer ik het midden te vinden tussen de wisdom of the crowd en het 'ouderwetse', degelijke academische handwerk. Dat doe ik bijvoorbeeld samen met vele collega's met het project Lucepedia.nl. Op deze website van de FKT werken journalisten en theologen samen om de academische theologie voor een breed geïnteresseerd publiek toegankelijk te maken. We schrijven samen met de collega's introducties en geven uitgebreide en gemotiveerde boeken- en webssitestips. Nu ligt de nadruk nog op de kwaliteit, maar in de tweede fase komt 'web 2.0' en kunnen surfers hun eigen informatie toevoegen. Dat wordt spannend, letterlijk, tussen de hang naar objectiviteit van de academie, en de zucht naar subjectieve beleving van de internetmassa. En voor de duidelijkheid: beiden zijn noodzakelijk om een goed, gelukkig en bevredigend leven te kunnen leven.
Digitaal Emmaus
Als theoloog ben ik ook geïnteresseerd in Gods aanwezigheid op internet. En ik kan iedereen verzekeren: hij is er zeker! Maar vaak nogal vreemd vermond. God/Jezus/JHWH/Jehova hebben allemaal een eigen twitteraccount en bestoken de twintig verschillende Benedictus XVI-en met veel ongevraagde adviezen. Zes katholieken twitteren de katechismus van de Katholieke Kerk door, terwijl de H. Titus Brandsma dagelijks verslag doet over de laatste zes maanden voor hij door de Nazi's wordt/werd (?) vermoord. Religiejournalisten discussiëren met hyvesdominees. En YouTube-priesters en godvoordommen.nl delen sneren uit. Het is een marktplaats, en daar moet je van houden. Maar wie zich weet te handhaven, vindt tussen de eentjes en de nulletjes van web 2.0 de schaduw van goddelijke inspiratie, in de onverwachte ontmoeting op het digitale Emmaus.
Bron: Deze column is verschenen in Tilburg Research
...
|
