|
Niet voor jezelf leven. Het bestaat nog.
Column/recensie, GoedGelovig.nl, 05-01-11
Verzekeringsmaatschappijen hebben altijd een soort religieuze suspense over zich hangen. Zij beschermen ons stervelingen - tegen een kleine vergoeding, dat dan weer wel - tegen de spelingen van het noodlot. Wie vroeger alleen God en zijn heiligen kon aanroepen voor bescherming tegen ziekte, ongelukken, werkeloosheid, blikseminslag en overstromingen, kan nu een polis met meer of minder uitgebreide dekking aanschaffen. Het zit 'm al in het woord 'ongeluk', je hebt even geen geluk, het lot is tegen je. De spelingen van het lot worden er niet minder van - mensen blijven ziek worden en ongelukken maken - maar de financiële gevolgen bedreigen niet meer huis en haard. En dat leeft wel effe een stukje gemakkelijker.
Paraplubeschermengelen
Die religieuze suspense van bescherming tegen het noodlot wordt door sommige verzekeringsmaatschappijen heel goed aangevoeld. Zo bedacht de RVS in 2007 de nog steeds iconische 'paraplu'-reclamecampagne. Mannen-in-zwarte-pakken zweven met behulp van paraplu's over de velden, kanalen en huizen van Nederland. Ze zwijgen en zweven, met de vanzelfsprekenheid van beschermengelen. Ze moeten ons beschermen tegen de spelingen van het lot, onzichtbaar als alles goed gaat, maar aanwezig om in te grijpen als het misgaat.
Doodsengelen
De vergelijking gaat echter mank: engelen beschermen je tegen het gevaar dat je bedreigt, terwijl een RVS-verzekering je alleen kan behoeden voor de financiële gevolgen. Bovendien zien de zwarte paraplubeschermengelen er niet uit alsof ze zich erg bekommeren om onze menselijke besognes. Ze lijken meer op de fatalistische doodsengelen uit City of Angels, dan op het vrolijke vliegende kindermeisje uit Mary Poppins. Bovendien moet je voor deze engelen grof geld betalen, terwijl Gods ouderwetse engelen gratis zijn, zoals elke genade gratis is.
Niet voor jezelf leven
Een andere organisatie snapt de religieuze suspense die rond verzekeringen hangt veel beter. In 2010 lanceert Univé de reclame-campagne 'Niet voor jezelf leven. Het bestaat nog'. We zien vier scènes waarin wildvreemden elkaar onbaatzuchtig helpen: twee zakenmensen helpen een rolstoeler een stenen trap op, een tienermeisje raapt het weggewaaide geld op voor een vader-op-fiets-met-kind-voorop, een stoer bewaker van Marco Borsato geeft zijn paraplu (hé, alweer!) aan een meisje die in de stromende regen op diens handtekening wacht en een automobilist stopt op de snelweg op de brandende auto van een ander te blussen. Viermaal volstrekte vreemden voor elkaar, viermaal volstrekt onbaatzuchtig optreden. Er is geen beloning, geen catch, geen plicht, geen recht, alleen oprecht en vanzelfsprekende naastenliefde.
'Wij zijn altijd van de Heer'
Dat dit nog bestaat, vraag je je direct af. En volgens Univé bestaat dat inderdaad nog: niet voor jezelf leven. De reclame laat vier voorbeelden zien van 'niet voor jezelf alleen leven'. Wie een beetje bijbelvast is, hoort bovendien in deze slogan een bijna letterlijk citaat uit de Romeinenbrief van Paulus: "Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer". (14,7-8) Ja, het bestaat kennelijk nog. Univé heeft er zelfs een speciale site voor in het leven geroepen, www.nietvoorjezelfleven.nl. Op de site zijn verhalen verzameld van onbaatzuchtig gedrag.
Het goede is zijn eigen beloning
Univé is een verzekeraar zonder winstoogmerk, met verenigingsleden en niet met commerciële klanten. Dit grondkenmerk van Univé geeft - bedoeld of onbedoeld - een prachtige actualisatie wat het betekent om christen te zijn: elkaar helpen, zonder winstoogmerk, zonder contract, zonder dat het 'je plicht' is of het 'recht van de ander'. De vanzelfsprekendheid waarmee deze naastenliefde gedaan wordt, hoort er ook bij. Niemand in de reclame laat zich erop voorstaan dat ie zo goed bezig is. 'Laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet'. (Mt. 6,3) Het goede is immers zijn eigen beloning, en wie goed doet zonder een beloning te verwachten (dus ook geen beter plekje in de hemel!), die is pas waarlijk Christus' volgeling.
Bron: Deze column-recensie is gepubliceerd op GoedGelovig.nl.
...
|