|
Pastoor Vlaar en de onbekende man
Column, 21-07-10
Laatst was ik in Obdam, in het rustige Noord-Holland. Pastoor Vlaar had met de zoveelste stunt zijn kerk tot barstens toe volgeladen. Vlaar werkt graag met dieren, piraten en voetbaldoelen om de boodschap van Zijn Meester voor het voetlicht te krijgen. In mijzelf was ik druk aan het overleggen of ik deze manier van evangeliseren een waar 'aggiornamento' vond of toch teveel van een kermis, toen een onbekende man de kerk binnenkwam. Hij was gekleed in een eenvoudige spijkerbroek en een wit T-shirt met de tekst 'God is busy right now, can I help you?' Zwijgend ging hij naast me zitten op de achterste bank van de kerk. Tijdens de preek vroeg mij met zachte stem wat hier toch allemaal te doen was.
"Weet je dat dan niet? Man, onder welke steen heb jij gezeten?" vroeg ik verbaasd. "Onder een ronde om precies te zijn, maar dat was gelukkig maar drie dagen. Nu kom ik eens kijken wat hier allemaal te doen is," zei de onbekende. En ik probeerde zo goed en zo kwaad uit te leggen. Niet alleen over de Oranjepastoor, maar ook over de enthousiaste kerkgangers en de angsten van de bisschop. De man luisterde zwijgend naar mij, het hele verhaal.
Inmiddels was de Oranjepreek afgelopen. En na het Credo, dat de onbekende man zachtjes maar met een glimlach om de lippen meeprevelde, zou de voorbeden beginnen. Dan stapt hij ineens uit de bank, loopt naar voren naar het altaar en vraagt met duidelijke stem aan de pastoor of hij even het Woord zou mogen voeren. Vlaar, niet om een kleintje vervaard, twijfelt even, maar stemt dan zwijgend toe. "Ik zou ook graag willen meedoen," zegt hij in de microfoon, een beetje verlegen, maar met pretlichtjes in zijn ogen.
Hij pakt een van de voetballen die op het priesterkoor liggen, loopt elf meter door het middenpad naar achteren en legt de bal op een kleine vloertegel. De parochianen murmelen onder elkaar, maar zijn te nieuwsgierig om in te grijpen, veel te benieuwd wat die gekke man allemaal gaat doen. Hij vraagt aan één de vele kinderen of zij hem wil helpen. Liefdevol pakt hij het kleine meisje vast en fluistert iets in haar oor. Het meisje rent naar voren en gaat in het doel vlak voor het altaar staan. Grijnzend neemt ze de keeperhouding aan.
De man legt zorgvuldig aan. De parochianen houden hun adem in. Hier en daar wordt zachtjes gejuicht: ram 'm erin!. En hij schiet de bal precies in de handen van het meisje. Ze straalt en houdt de bal boven haar hoog. Voorzichtig gejuich weerklinkt. De man lacht ook en klapt ik zijn handen. Een donderend applaus breekt los.
Dan loopt de man naar voren en knielt bij het meisje. Hij schrijkt haar over haar haren en vraagt: "Hoe voelde dat nu?" - "Als een kampioen," fluistert ze terug. De man herhaalt het antwoord en wendt zich dan tot de pastoor. "Weet je wat dit betekenen wil?" - "Dat we allemaal kampioenen zijn in Gods ogen?" zegt hij weifelend. De man glimlacht: "Ja, dat natuurlijk ook! Maar ik bedoel ermee te zeggen dat je degene die je tegenover je vindt, ook de bal moet gunnen. Hij die tot jouw bewaarder is aangesteld, heeft de plicht zijn doel te bewaken. Je probeert hem misschien te ontwijken, en erlangs schieten is natuurlijk leuk. Maar gun hem ook zijn plicht en zijn eer, en zijn keeperswerk."
Dan staat hij op en nodigt iedereen aan de Tafel van Zijn Vader. De kerk wordt klein als de bovenzaal lang geleden. Brood wordt gebroken, de wijn gaat rond, de mensen knielen zwijgend uit eerbied. Dan zegent de onbekende man alle mensen en stuurt hen weg met de woorden: "Zalig zij, die de Blijde Boodschap verkondigen voor het oog van de wereld, tot het uiteinde der aarde."
...
|
