"de Nico ter Linden van de RKK: speelse narratieve theologie"
- Ruard Ganzevoort (VU A'dam)
"eerste hulp bij vragen over populaire relikunst" - Trouw
"de meest geciteerde theoloog in de media" - Brabants Dagblad
"een van de geheime wapens
van de katholieke kerk"
- NRC Handelsblad
"de angry bird onder de theologen"- isidorusweb.nl
"de Theoloog des Vaderlands"
- GoedGelovig.nl
"het midden tussen een gedreven docent
en een begenadigd prediker" - De Scherper
Imperfectie: de weg tot creativiteit
Artikel, Perry Rhodan, 15-02-10
De bio-positronische robots uit de intergalactische leegte bedreigen de verenigde mensheid. Bij bestudering blijkt dat deze posbi's in staat zijn te leren, in staat zijn nieuwe dingen te creëeren. Ze zijn de mens bijna gelijk geworden. Ze zijn hiertoe in staat omdat hun biologisch en positronisch materiaal elkaar bij elk contact vernietigt. En in die continue vernietiging ligt de kern van hun creativiteit. Net als in de Val uit het paradijs. Alleen wie beschadigd is - definitief en onherroepelijk - letterlijk door een erfelijke 'oerzonde', is gezegend om werkelijk creatief te zijn. Alleen wie vergaat, en dat weet, is in staat iets voor de eeuwigheid te scheppen.
We schrijven het jaar 2112. De mensheid is verenigd onder een min of meer democrratische staatsvorm. Aan het hoofd staat de eerste menselijke astronaut, relatief onsterfelijke en 'zonneregent' Perry Rhodan. Door gebruikmaking van de erfenis van het gedegenereerde Arkonidisch Imperium lukt het Rhodan om het grootste gedeelte van de Melkweg onder controle te krijgen ten bate van het 'Zonne-imperium'.
Posbi's
In 2112 wordt echter de relatieve rust wreed verstoord. Aan de randen van de Melkweg, in het intergalactische niets, duikt een autonome robotbeschaving op: de 'positronisch-biologische robots, kortweg de posbi's. Het unieke aan deze beschaving is dat zij volledig onafhankelijk zijn geworden van hun menselijke scheppers (een veelgebruikte topos in de SF, zie bv. de film I, Robot). Deze robots bestaan bovendien uit een unieke combinatie van computer (positronische component) van celplasme (biologisch component) waardoor de robot in staat is ook min of meer 'menselijke' gevoelens te hebben.
'Hypertoyktische vertanding'
De verbinding tussen de twee componenten breekt de aardse wetenschappers op. Een briljante jonge ict-specialist Van Moders heeft echter een idee dat hij de 'hypertoyktische vertanding' noemt. Ik citeer voor het gemak de Nederlandse vertaling
"Elke poging om biomaterie en positronisch mechanisme met elkaar te verbinden, veroorzaakt bij een van beiden een klein vernielingsproces. Dat kleine verlielingsproces stelt het positronische mechanisme in werking. De beveiligde zekeringen ontbreken. Door de ongebondenheid - en nieuwsgierigheid is ook een soort ongebondenheid - ziet het beschadigde mechanisme zijn omgeving met andere ogen dan voorheen. Het leert. Het leert op het gebied van van de wetenschap die het bezit. Voortdurend vinden contactpogingen van de biomaterie plaats en daardoor beschadigingen in het mechanisme. Nauwelijks is de ene beschadiging hersteld of de volgende vindt plaats." (p. 26-27)
Auteur van Die Macht der Unheimlichen (13 maart 1964) is Kurt Brand, die ook voor het allerleerste deeltje tekende.
Dit deel werd in het Nederlands vertaald onder de- ongemakkelijk - titel De Macht van de Monsters (vertaler onbekend).
Vernieling = creativiteit
De term 'hypertoyktische vertanding' is natuurlijk wetenschappelijke bullshit, maar 'emotionele', lerende en zelfs creatieve robots zijn een leuke 'denkuitdaging', en bovendien een vaak terugkerend SF-thema. Auteur Kurt Brand is van mening dat de robotcreativiteit van de posbi's het resultaat is van vernieling. Of met andere woorden: van imperfectie. Omgekeerd is imperfectie kennelijk een noodzakelijke voorwaarde voor creativiteit.
Nu een stapje verder. Creativiteit, het vemogen om te scheppen en te creëeren, om dingen te maken en zaken te bedenken die buiten de bestaande denkkaders vallen, is een eigenschap die typisch voor de mens is. Hiermee onderscheidt de mens zich van dieren, en - in het SF-genre - van robots. Dieren kunnen niet buiten hun instinct denken, en robots niet buiten de programmering die ze van hun scheppers hebben gekregen.
Imperfectie = menselijk
Trouw aan het narratieve type van 'de robot' zegt een willekeurige auteur met zijn of haar beschrijving van 'een robot' feitelijk spiegelbeeldig iets over het wezen van het mens-zijn. (Datzelfde geldt ook voor 'engelen'.) Kurt Brand poneert in zijn robotspiegel dat de menselijke gave tot creativiteit eigenlijk een gevolg is van beschadiging, van imperfectie.
Tuin van Ede
In het 3e hoofdstuk van Genesis wordt beschreven dat de eerste mensen, Adam en Eva, uit de perfecte tuin van Eden worden weggestuurd. Omdat ze het gebod van God hadden overtreden, ook weer zo'n imperfectie, werden ze in het aardse bestaan geworpen.
quot;Vervloekt is de akker om wat jij hebt gedaan,
zwoegen zul je om ervan te eten,
je hele leven lang. Dorens en distels zullen er groeien,
toch moet je van zijn gewassen leven. Zweten zul je voor je brood,
totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen:
stof ben je, tot stof keer je terug."
Elke handeling is zwoegen, elke dag een aanslag op je gezondheid, de eeuwigheid is je afgenomen, de perfectie definitief verdwenen. Maar in Eden was geen ontwikkeling, geen groei, geen neergang en geen opkomst, geen uitvindingen, en geen mislukkingen. Pas in het 'aardse tranendal' is dynamiek mogelijk, alleen wie beschadigd is - definitief en onherroepelijk - letterlijk door een erfelijke 'oerzonde', is gezegend om werkelijk creatief te zijn. Alleen wie vergaat, en dat weet, is in staat iets voor de eeuwigheid te scheppen. Dat kan geen dier, en geen robot, alleen een mens... of een posbi.
...
Op alle pagina's is een disclaimer van toepassing. Deze site wordt niet gesponsord, noch door reclame financieel ondersteund.
Overgenomen teksten zijn van de eigenaar van deze site zelf of noemen hem bij name.
We schrijven het jaar 2112. De mensheid is verenigd onder een min of meer democrratische staatsvorm. Aan het hoofd staat de eerste menselijke astronaut, relatief onsterfelijke en 'zonneregent' Perry Rhodan. Door gebruikmaking van de erfenis van het gedegenereerde Arkonidisch Imperium lukt het Rhodan om het grootste gedeelte van de Melkweg onder controle te krijgen ten bate van het 'Zonne-imperium'. 