Home

Columns

Journalistieke artikelen

Opinie-artikelen

Interviews e.d.

Wetenschappelijke publicaties

Podcasts

Cultuur

Films
Muziek
Games
Boeken
Reclames

Fictie

Proza
Poëzie

Dossiers

Religie en internet
Medische ethiek
Politiek en religie
Esoterisch christendom
South Park
Perry Rhodan
Benedictus XVI
Bisdom 's-Hertogenbosch

Speciale acties

Meest spraakmakende theoloog
@Kathochismus
Wij blijven katholiek
Wij luiden voor Oranje

Kritieken en plaaggeesten

Contact

Disclaimer

Loftuitingen

"de Nico ter Linden van de RKK: speelse narratieve theologie"
- Ruard Ganzevoort (VU A'dam)

"eerste hulp bij vragen over populaire relikunst" - Trouw

"de meest geciteerde theoloog in de media" - Brabants Dagblad

"een van de geheime wapens
van de katholieke kerk"
- NRC Handelsblad

"de angry bird onder de theologen"- isidorusweb.nl

"de Theoloog des Vaderlands"
- GoedGelovig.nl

"het midden tussen een gedreven docent en een begenadigd prediker" - De Scherper

Help, ik ben intolerant
Column, 04-02-10

Ik ben de weg een beetje kwijt. Niets om je over op te winden, zou je zeggen. En dat probeer ik dan ook niet te doen. Ik loer uit mijn ooghoeken of ik ergens een mooi, ronde steen vind om even onder te gaan liggen. Onder deze comfortabele steen denk ik na over een aantal beelden die voor mijn ogen blijven dansen. Twee zwangere mannen, twee mamma's en een manvrouwman-model. "Je tolereert het, maar het kan je nog altijd pisnijdig maken."

Het eerste beeld kwam ik tegen op Spitsnieuws.nl. Op de foto staan twee corpulente mannen met ringbaard. De ene mag legt liefdevol zijn arm om de 'zwangere buik' van de tweede man. "Zwangere 'man' loopt op alledag," aldus de kop. De 'zwangere' man heet Scott, maar werd geboren als Jessica. Vanwege geldgebrek kon hij/zij zich alleen een hormoonkuur en een borstverwijderingsoperatie veroorloven. Zijn/haar baarmoeder heeft hij/zij echter nog. De andere man (Thomas) werd ook als vrouw geboren, en heeft nog twee kinderen bij zijn/haar voormalige vrouw. De zaaddoner is een vriend van het stel.

Ik voelde mij even intolerant. Dat heb ik soms. Ik twitterde: "Twee voormalige mannen krijgen kind van zaaddonor. Ik voel me soms zo moe, heimwee naar een steen om onder te kruipen." Gelukkig heb ik die inmiddels gevonden. Een medetwitteraar vroeg of ik de kinderwens van Thomas en Scott 'immoreel' vond. Ik vond (en vind) de kinderwens niet immoreel, maar de consequentie hiervan (om het okee te vinden) wilde ik niet dragen.

D66

Een paar dagen later zaten mijn schatje en ik op de bank, gepakt en gezakt om het 8-uurjournaal te overleven. Tussen de wasmiddelen en een woningboulevard was er weer eens ouderwets een stukje ‘zendtijd voor politieke partijen’. Dit keert was kereltje Pechtold aan de beurt. Ik mag ze wel die Democraten uit ’66: pragmatisch, kosmopolitisch, multicultureel, ruimdenkend en rationeel. Ik zou bijna op ze gaan stemmen… maar ja, dan hoor ik oud-minister Borst ‘Het is volbracht!’ mompelen terwijl ze net op Goede Vrijdag de Nieuwe Euthanasie Wet er doorheen had gejast. Pijnlijk…

In ieder geval, het spotje: eerste een vader die heel feministisch verantwoord met zijn dochtertje speelt. Geen moeder te zien, heel modern. De tweede is een knappe vrouw, druk bezig met haar carrière. Als moderne vrouw kan zij alles: dus is zij ook moeder. Ze zegt: “Toen mijn vrouw en ik ons kindje kregen…” En ik was weer even intolerant. Ik gun beide vrouwen het geluk met elkaar, en met hun kindje, maar mijn hersens bleven even hangen… Even kromp ik van schaamte in elkaar.

Vrouwelijke mannen / mannelijke vrouwen

Vandaag las ik over het verschijnsel It-girls. Omdat ik graag onder mijn net gevonden steen zit, wist ik niet wat dat waren. Het blijken jonge, vaak knappe vrouwen te zijn die zonder noemenswaardige reden veel media-aandacht genereren en een zesde zintuig hebben voor trends. Na Pixie Lott, Agyness Deyn, Georgia May Jagger en Blake Lively (WIE???) is er een nieuwe ‘it-girl’ opgestaan: Martin Cohn. Ja, inderdaad: de nieuwste ‘Het-Meisje’ is een man met een priesterlijke naam.

Cohn is peroxide-blond, heeft een roomblanke huid en volle lippen, en heeft daarmee alles weg van een meisje. Zijn androgyne uiterlijk, één van de redenen voor zijn populariteit, lijkt vooral de modewereld aan te spreken: Martin Cohn wordt geregeld ingehuurd als model en loopt shows voor zowel mannen- als vrouwencollecties.

Ik heb lang naar de foto gekeken, maar ik moet mezelf weer aanklagen. Ik ben weer intolerant. Waarom ziet de modewereld iets in deze ongeslachtelijke nietszeggendheid? Ik weet: de modewereld wordt bevolkt door misogyne homoseksuelen (oeps, weer intolerant), maar waarom dan deze ‘hit’? Ik moet tolerant zijn, dat moet ik van de wereld om mij heen, maar vooral ook van mijzelf, van het beeld dat ik van mijzelf geschapen heb als laatmoderne, tolerante kosmopoliet. Maar mijn onderbuik laat zich slecht het zwijgen opleggen.

SouthPark

Ik ben soms intolerant, zonder dat ik het wil. Soms ben ik intolerant, net als de inwoners van de Amerikaanse cartoonserie SouthPark vaak zijn. Als de homoseksuele mr. Garrison zich als een seksuele pervert gedraagt om geld los te peuteren, durft geen enkele SouthParker er iets van te zeggen uit angst dat ze 'intolerant' worden genoemd (Death Camp of Tollerance). Intolerantie is de Hoogste Zonde in onze samenleving, erger dan hebzucht (banken) of bedrog (politici).

Mister Garrison shockeert zijn vierdeklassers in SouthPark Elimentary door tijdens de lessen met zijn partner (toepasselijk mister Slave genoemd) allerlei seksuele handelingen te verrichten, o.a. het anaal inbrengen van een levend knaagdier. Als de kinderen hun afschuw uitspreken, worden ze door de ‘tolerante’ ouders naar een ‘tolerantiekamp’ gestuurd, waar ze leren alles en iedereen onconditioneel te accepteren. Als Garrison dan zelfs een emancipatieprijs toegekend krijgt, slaat ook hij door: “Kijk, iets tolereren betekent niet dat je het er ook mee eens moet zijn. Tolerantie betekent dat je er mee moet leren leven. Je tolereert een jankend kind naast je in het vliegtuig. Je tolereert een verkoudheid. Maar het kan je nog altijd pisnijdig maken.” SouthPark heeft gelijk: 'tolerantie' komt van het Latijnse 'tolle', dat ''(ver)dragen' betekent. En 'verdragen' is iets anders dan 'fijn vinden' of 'mee instemmen'.

Ik zal Thomas en Scott geen strobreed in de weg leggen hun levensgeluk te bereiken, maar ik vraag me af of de medische wetenschap hiervoor bedoeld is. Ik gun de beide D66-dames ook hun geluk, maar waarom kiest die sympathieke partij nu juist dit om een statement te maken? Ik gun Cohn ook alle geluk van de wereld, maar tegelijkertijd wil ik ook kunnen zeggen: nee, dit past niet bij mij. Hier wordt ik even pissig om.

Pisnijdig? Nee.
Onees? Ja.
Intolerant? Volgens SouthPark niet

...