|
The Lake House
Romantisch drama met een bovennatuurlijk tintje én met Sandra Bullock en Keanu Reeves. The Lake House (2006) speelt met de tijd. Net als de bijbel doet trouwens.
The Lake House is gebaseerd op de Koreaanse film Siworae (2000, buiten Korea uitgebracht als Il Mare). Het is een romantisch drama met een bovennatuurlijk tintje. De alleenstaande arts Kate (Bullock) neemt afscheid van haar fraaie huis aan het meer. Ze laat in de brievenbus voor het huis een brief achter voor de volgende bewoner. Vervolgens zien we architect Alex (Reeves) het huis betrekken en de brief lezen. Een paar zaken begrijpt hij echter niet en na wat heen en weer schrijven wordt duidelijk waarom, al valt het nog steeds niet te verklaren: Kate leeft in 2006, maar Alex in 2004.
Ondanks dit tijdsverschil kunnen ze eenvoudig communiceren via de brievenbus voor het huis, die kennelijk een wormgat naar een andere tijdsdimensie biedt. En zodra ze aan dat idiote idee gewend zijn worden ze nog verliefd op elkaar ook. Beetje lastig, als je twee jaar van elkaar woont, maar ze vinden er wel iets op. Alex maakt in restaurant Il Mare (een verwijzing naar het origineel) een afspraak voor over twee jaar en gaat vervolgens geduldig wachten.
Reacties in de media.
De media reageerden positief en negatief op de film. Het Parool: "Onbegrijpelijk dat Reeves en Bullock sinds Jan de Bonts Speed nooit meer samen zijn gecast, want ze vormen nog steeds een geloofwaardig romantisch stel." Maar de Volkskrant schreef: "Regisseur Agresti is in niets meer de filmmaker die jaren geleden vanuit Argentinië naar Nederland kwam en belangwekkende producties afleverde."
Tijd
Een van de leukste elementen van de film (het enige element dat deze film nog enigsinds uit het niets laat opstijgen) is het element van tijd(verschuivingen): Kate en Alex wonen twee jaar van elkaar. Tijd staat enerzijds vast (in minuten, uren en dagen), maar anderzijds niet. "Tempus flugit", "de tijd vliegt", als je lol hebt, ja. Maar als je voor een zware operatie licht te wachten, kruipt de tijd met een slakkengang door. Albert Einstein toonde met zijn speciale Relativiteitstheorie al aan dat tijd indergaat - niet alleen psychologisch, maar ook natuurkundig - geen constante is, maar wordt beïnvloed door andere factoren, zoals zwaartekracht.
Tijd en symboliek
Tijd is in hoge mate symbolisch. In gezegden als bij de tijd zijn, de tijd vliegt, de tijd nemen, de tijdgeest, enz. In veel culturen staat bepaalde tijden niet voor een letterlijk verlopen tijd, maar staat symbool voor datgene wat in de tijd bereikt of gebeurd is. Het getal 1001 in Verhalen van 1001 nacht slaat er niet op dat de verhalenvertelster bijna drie jaar onafgebroken elke nacht een verhaal verteld heeft, maar dat het eigenlijk geen einde kent. Om executie uit te stellen, verzon Sjahrazaad elke nacht verhalen, zo lang was ze veilig.
Veertig dagen woestijn
De veertig jaren in de woestijn, die Mozes en de Israëlieten als straf voor hun opstandig gedrag van God kregen, betekenen niet dat ze er inderdaad 40 maal 365 dagen over gedaan hebben om van Egypte naar Israël te trekken. De periode van 40 jaar staat voor een periode van bezinning en terugkeer naar hun God. Ze moesten de "geestelijke slavernij" aan afgoden nog afzweren, zo verteld ons de bijbelboeken Exodus, Numeri en Deuteronomium, nadat ze al wel fysiek door Mozes uit de Egyptische slavernij waren gehaald.
Veertig is niet toevallig
De veertig dagen dat Jezus in de woestijn heeft geleefd (aldus de evangelist Mattheus) staan voor een innerlijke loutering; de drie dagen tussen Jezus' dood en verrijzenis staan voor het geloof van de eerste christenen dat in Jezus' leven en dood God aan het werk is geweest; de veertig dagen tussen Jezus' verrijzenis (Pasen) en zijn hemelvaart is ook niet toevallig gekozen, noch de vijftig dagen tussen zijn hemelvaart en Pinksteren.
Zoals Kate en Alex met elkaar spreken door en over de tijd die hen scheidt heen, zo spreken de auteurs van de bijbelboeken ook tot ons over 2000 jaren heen. En net zoals Kate en Alex elkaar eerst niet begrepen vanwege het "tijdsverschil", zo moet de bijbel en haar "codes" ook goed gestudeerd worden, voordat je ze begrijpen kunt. En dat is, in een notedop, een van de belangrijkste taken van de theologie.
Bron: Deze 'filmexegese' is eerder gepubliceerd op het weblog Geert-Meike.nl van de Faculteit Katholieke Theologie Utrecht .
...
|