|
 Isaac - Madonna
 Bekijk de clip.
 Lees de lyrics.
Madonna weet hoe ze de publiciteit moet halen. Haar alter ego "Esther" zingt op haar nieuwe cd Confessions on a Dance Floor over de kabbalstische rabbi Isaac Luria, een man die in de 16de eeuw de oprichting van de staat Israël voorspelde.
Madonna weet als geen andere zangeres zich aan te passen aan de nieuwe tijd. Als een kameleon verandert ze van uiterlijk, muziekstijl en levenshouding als haar publiek dat van haar vraagt. Haar laatste grote verandering is al weer een paar jaar geleden: Madonna omarmde kabbala. Niemand weet wat dat precies is, alleen dat Madonna nu een rood armbandje draagt en zich voortaan "Esther" laat noemen, naar een oudtestamentisch personage.
Commercie
In oktober 2005 kwam Madonna wederom in het nieuws, en weer in verband met kabbala. Nog voor haar nieuwste cd Confessions of a Dance Floor uit komt, kan ze verzekert zijn van veel publiciteit. Een van de nummers op de cd, het nummer Isaac, is namelijk een ode aan een kabbalistische rabbi, Yitschak Luria. Luria wordt door vele kabbalisten gezien als een van de oprichters van de moderne kabbala. De rabbijnen echter die in Jeruzalem het graf van Luria bewaken, zijn minder te spreken over de aandacht voor hun held. Volgens de joodse wet is het verboden om rabbi's te gebruiken om commerciële redenen. En dat Madonna geld gaat verdienen aan Luria is zeker, veel geld. Madonna aan de andere kant voelt zich niet aangesproken door haar kabbalistische broeders. Ze verdedigt zich door erop te wijzen dat ze door haar cd de kabbala een dienst bewijst. Madonna's aandacht is immers in deze aandacht voor kabbala.
Isaac Luria en het eeuwig licht
Maar wie is nu precies de Luria? En wat is kabbala eigenlijk, behalve Esther en haar rode polsbandje? Isaac Luria (1534 - 1572) was een joodse geleerde en mysticus. Volgens sommige van zijn leerlingen was hij de verwachte messias ("verlosser"), zoals de christenen dat van Jezus van Nazareth geloven. Hij is tevens de stichter van de kabbala zoals we dat nu kennen. Moderne joodse mystiek wordt dan ook wel ("Luriaanse kabbala") genoemd. Zijn belangrijkste en meest opvallende leerstelling was zijn definitie van reïncarnatie ("Sefiroth"). Voor de schepping van de wereld vulde "En Sof" ("Hij die zonder einde is") de oneindige ruimte. Na geschapen te hebben, keerde de En Sof terug naar Gods eigen natuur. En Sof "concentreerde zich", in Kabbalistische termen. Deze "concentratie" leidde tot een "eeuwig licht". Toen ook dit licht zich "concentreerde", verscheen er in het centrum van het universum een lege ruimte omcirkelt door tien ringen. Hiermee gaf Luria aan dat de oneindige realiteit tegelijkertijd een absolute eenheid vormt, maar tegelijkertijd in diversiteit verschijnt. Het eindige heeft geen echt bestaan in zichzelf.
Hogere en lagere zielen
Dit klinkt allemaal wel erg verheven en rijkelijk vaag, maar Luria's psychologie en mensbeeld was gebaseerd op deze scheppingstheorie. De ziel van de mens is een verbintenis tussen het eindige en oneindige. Alle zielen bedoeld voor het menselijke ras, werden tegelijkertijd met de verschillende organen van Adma geschapen. Er zijn superieure en inferieure organen, zoals er ook betere en mindere zielen zijn, afhankelijk van het orgaan waaraan ze zijn gekoppeld. Er zijn zielen van de hersenen, zielen van het oog, zielen van de hand, etc. Elke menselijke ziel is een vonk van Adam. De eerste zonde van de mens veroorzaakte verwarring onder de verschillende "klassen" van zielen: de superieure zielen vermengden zich met de inferieure, de goede met de slechte. Op deze manier is zelfs de meest pure ziel "besmet" met een toevoeging van het kwade.
Reïncarnatie
Uit de laagste zielklasse kwam onze wereld voort, terwijl uit de hoogste klasse Israël voortkwam. Israël moet hier niet alleen maar gezien worden als het land Israël (hoewel dat zeker ook onderdeel van is), maar zeker ook als het spirituele land, bevolkt door Gods uitverkozen (joods) volk. Maar als consequentie van de "verwarring van de zielen" is Israël niet helemaal vrij van zonde, noch is onze wereld geheel zonde genade is. Deze "vervuiling", die trouwens in de loop van de geschiedenis steeds erger wordt, wordt pas opgeheven met de komst van de messias. Tot die tijd kan de vervuilde, menselijke zien niet terugkeren naar zijn bron, maar moet hij ronddolen niet alleen in menselijke lichamen, maar ook in die van dieren, of zelfs in levenloze objecten als hout, steen, rivieren en stenen.
Voorspellingen
Luria deed in zijn leven enkele uitspraken, die - als je zo nu terug leest - opmerkelijk te noemen zijn.
"Er komt een tijd dat de mensen van de wetenschap, in hun zoektocht naar de missende schakel tussen mens en dier, zullen proberen om de aap te beschouwen als die levensvorm uit welke de mens is geëvolueerd."
Luria stelde dat de spirituele energie van de messias zou beginnen met zich uiten in onze fysieke wereld in het jaar 1948, op een vrijdagmiddag. In 1948 werd de staat Israël opgericht. En het was een vrijdagmiddag dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties haar oprichting ratificeerde.
In 1572 stierf Luria, 38 jaar oud.
Bron: Deze 'popexegese' is eerder gepubliceerd op het weblog Geert-Meike.nl van de Katholieke Theologische Universiteit (KTU) te Utrecht.
...
|
